Narkomania wśród młodzieży – jak pomóc osobie biorącej? Poprzedni wpis Jak bronić dziecko przed... Następny wpis Nauka pod wpływem ...
Narkomania wśród młodzieży – jak pomóc osobie biorącej?
Artykuł oceniono na: 5 (głosy: 1)

Czy mogę pomóc koledze, który bierze?

Narkomania wśród młodzieży to problem. Nałóg narkotykowy oddziałuje na cały organizm człowieka i powoduje powstawanie w nim nieodwracalnych zmian, które w konsekwencji prowadzą do śmierci. Ponadto, osoba uzależniona nie jest w stanie normalnie funkcjonować w społeczeństwie, ani też nie ma żadnych planów na przyszłość. Egzystuje tu i teraz. Osoby, które zażywają narkotyki muszą bezwzględnie poddać się terapii, która warunkuje porzucenie substancji psychoaktywnych.

Jak rozpoznać kogoś, kto rzeczywiście bierze narkotyki?

Aby pomóc osobie, która jest uzależniona, najpierw należy ocenić, czy rzeczywiście jest ona pogrążona w nałogu i jakie konkretnie są tego symptomy. W wielu poradnikach traktujących o uzależnieniu od narkotyków wskazuje się na charakterystyczne objawy zażywania substancji psychoaktywnych. Są one takie same dla wielu osób, ponieważ narkotyki, po które sięga młodzież zazwyczaj oscylują w podobnych kategoriach.

Uzależnienie od substancji psychoaktywnych początkowo jest stosunkowo trudne do jednoznacznego uchwycenia szczególnie, gdy nie mamy częstego kontaktu z daną osobą. Jednakże, po pewnym czasie uzależnienie to staje się coraz bardziej widoczne. U prawie każdego nastolatka zachodzą wówczas bardzo charakterystyczne, i nader niepokojące zmiany w jego sposobie zachowania oraz wyglądzie fizycznym. Może to być mylone z występowaniem niektórych chorób, szczególnie o podłożu psychicznym czy też zaburzeń autoimmunologicznych.

Metodą na dokładną ocenę występowania problemu jest wnikliwa i rzetelna obserwacja takiej osoby. Obserwacja ta powinna dać nam jasny komunikat, czy rzeczywiście mamy tutaj do czynienia z uzależnieniem od narkotyków. Obiektywna postawa obserwatora ma na celu wyłapanie detali, które nie mogą być przypisane do żadnych objawów chorobowych czy stanów psychicznych. Są one uwarunkowane tylko i wyłącznie braniem narkotyków, które oddziałują na mózg i organizm nastolatka.

Po jakie narkotyki sięga młodzież?

Narkomania wśród młodzieży nadal wdaje się niedoceniona. Narkotyki ciągle i przez wielu młodych ludzi uważane są za zwykłe mieszanki roślinne, które działają niczym napar z ziół. Młodzież najczęściej sięga po marihuanę. Jej psychotyczne działanie nadal jest niedocenione i bagatelizowane. Kolejnym „psychotykiem” jest oczywiście amfetamina i metaamfetamina, coraz bardziej popularna na imprezach. A dalej jest już tylko gorzej: mefedron, ecstasy (mdma), brown sugar, dopalacze, toksyczne kleje czy dostępne w aptece syropy i inne specyfiki wydawane bez recepty, które zażywane w dużych ilościach posiadają działanie narkotyczne.

Coraz mocniej zauważany jest powrót na rynek opioidów. Heroina jest coraz tańsza, gdyż jest wypierana przez opioidy legalne w postaci leków przeciwbólowych wypisywanych przez lekarzy na receptę. 

Należy pamiętać, iż co roku umiera spory odsetek nastolatków, którzy przedawkowali substancje odurzające. Gros osób ginie także pod wpływem nieudanej inicjacji z narkotykami, podczas której doświadczyli oni zapaści oddechowej czy śmierci spowodowanej zatrzymaniem akcji serca. Nie każdy nastolatek ma silny i zdrowy organizm, bywa, że eksperymenty z narkotykami kończą się śmiercią już po pierwszym razie. Rzadko znamy na tyle swoje ciało, aby móc ocenić, czy szok spowodowany wzięciem narkotyków, nie stanie się reakcją toksyczną, prowadzącą do ustania funkcji najważniejszych narządów wewnętrznych.

Skutki zażywania narkotyków u młodocianych – pokaż swojemu koledze, że to gra nie warta świeczki

Skuteczną metodą na obrzydzenie komuś zażywania narkotyków jest zapoznanie go z listą skutków długotrwałego ich zażywania oraz pokazaniu mu zdjęć narkomanów po śmierci. To terapia szokowa, która może skutkować natychmiastowym odstawieniem substancji psychoaktywnych lub też przynajmniej zmuszeniem danej osoby do wysnucia głębszej refleksji na ten temat – szczególnie nad sensem rujnowania sobie zdrowia i zagrażania własnemu życiu.

Same przejawy i symptomy zażywania narkotyków są uwarunkowane tym ile, w jakiej częstotliwości i przez jak długo okres czasu były one wprowadzane do ludzkiego organizmu. Warto opowiedzieć osobie eksperymentującej, jakie kolejno efekty zażywania narkotyków zaczną jej dotyczyć. Oznaki te powinno się podzielić na te, zauważalne od razu – po zażyciu narkotyku, jak równocześnie na rezultaty długofalowe, które utrzymywać się mogą przez szereg tygodni, miesięcy, tudzież lat.

Jak poznać, czy kolega bierze narkotyki?

Do doraźnych oznak zażycia narkotyków należą m.in.: euforia (błogość) i poczucie ogólnego rozluźnienia i całkowitego odprężenia, poczucie wewnętrznego zadowolenia i spokoju, niekontrolowany i uporczywy świąd skóry, słodkawa, dziwna woń z ust, wymioty oraz nawracające nudności i nieżyty żołądka, wzmożone pragnienie i suchość błon śluzowych. Osoba zażywająca narkotyki w zasadzie nie odczuwa głodu, ale ciągle domaga się napojów. W okresie kilku dni od przyjęcia dawki narkotyku pojawia się chroniczna senność i bardzo duża apatia, która graniczy nawet z ospałością i totalnym rozkojarzeniem, osoba taka ma bardzo zwolniony oddech i każdy krok sprawia jej dużą trudność. Tętno zaczyna powoli spadać, a źrenice ulegają nienaturalnemu zwężeniu. Ponadto, występuje gwałtowna reakcja na różne bodźce z otoczenia. Osoba taka może odczuwać także stany euforii na przemian z głębokim smutkiem i melancholią. Uczucie odprężenia może się mieszać z poczuciem lęku i zagrożenia. Możliwe jest wystąpienie omamów słuchowo- wzrokowych oraz odczuwania tak zwanego niewidzialnego dotyku – czyli subiektywne odczuwanie zimna i ciepła.

Długotrwałe przyjmowanie narkotyków powoduje rozwój uzależnienia, zarówno w sferze psychicznej, jak i fizycznej. Organizm domaga się coraz większych dawek i gwałtownie reaguje na próby odstawienia narkotyku. Nałóg narkotykowy objawia się następująco:

  • brak widocznych żył pod skórą, czyli tak zwane zwinięte żyły;
  • życie w totalnym zamroczeniu;
  • ślady wkłuć w newralgicznych miejscach na ciele – przedramiona, uda, stopy itp.;
  • mglisty wzrok;
  • świecące oczy;
  • odczuwanie ciepła i zimna, które nie jest adekwatne do pory roku i sposobu ubierania się;
  • nerwowość, pobudzenie, agresja fizyczna lub powolność i apatia ruchowa;
  • zmiany koloryt skóry, obecność ropnych nacieków oraz liczne nadkażenia, niegojące się rany i owrzodzenia oraz infekcje w obrębie skóry i błon śluzowych;
  • fatalny stan jamy ustnej – próchnica, paradontoza, choroby dziąseł, wypadanie zębów poprzez rozpulchnienie kieszonek zębowych, krwawienie z dziąseł;
  • zaawansowane choroby kardiologiczne, np. tachykardia, arytmia, uszkodzenia mięśnia sercowego;
  • postawa agresywna, obronna oraz wycofana;
  • chroniczne zapadanie w długi sen;
  • bardzo drażniący zapach z ust, który nie mija nawet po dokładnym wyszczotkowaniu zębów;
  • częste oddawanie moczu, biegunki i zaparcia;
  • katar sienny i uszkodzenie przegrody nosowej w postaci dziur;
  • brak apetytu i odczuwanie dziwnego smaku potraw;
  • brak jakiejkolwiek motywacji do działania, chyba, że wiąże się ona z zdobyciem pieniędzy na kolejną dawkę narkotyków;
  • pozbywanie się cennych przedmiotów z domu i swojego pokoju;
  • apatia, melancholia, przygnębienie i ciągłe zmęczenie;
  • zanik poczucia wstydu i brak dbania o własny wygląd;
  • niehigieniczny tryb życia;
  • rozregulowany plan dnia i składanie obietnic bez pokrycia;
  • podkradanie pieniędzy oraz próby ich wyłudzenia.

Przedawkowanie narkotyków wiąże się z takimi objawami, jak:

  • bardzo zimna, wilgotna skóra;
  • depresja oddechowa;
  • sinica ust oraz opuszków palców;
  • zapadanie w głęboki sen;
  • śpiączka;
  • całkowite zwiotczenie mięśni szkieletowych;
  • zaburzona akcja pracy serca oraz spadające tętno;
  • bolesna i długotrwała agonia.

Jak pomóc komuś, kto zażywa narkotyki?

Jeśli dostrzeżemy, że dana osoba zażywa narkotyki należy niezwłocznie porozmawiać z nią i spróbować nakłonić do podjęcia terapii. Obecnie do wyboru są dwie metody leczenia uzależnienia od narkotyków. Terapia behawioralna oraz farmakologia w połączeniu z psychoterapią. Obie metody dają pożądane rezultaty i mogą przenieść skutek w postaci wyrwania danej osoby ze szponów nałogu.

W czasie terapii podejmowana jest rozmowa z daną osobą i poznawany jest jej punkt widzenia dotyczący zażywania narkotyków. Ponadto wskazane jest przeprowadzenie detoksykacji, czyli procesu oczyszczania organizmu z pozostałości toksyn i resztek substancji psychoaktywnych, które wędrują po organizmie z krwioobiegiem. Przywraca to dobre samopoczucie i pozwala na odzyskanie równowagi w homeostazie. Samowolne działanie na zasadzie usilnych starań, które mają na celu uzmysłowienie koledze, że narkotyki to zło skutkuje, gdy osoba jedynie eksperymentuje z narkotykami. Jeśli jest to już nałóg lub przynajmniej regularne zażywanie, wówczas nie obejdzie się bez pomocy specjalistów i terapeutów z dziedziny uzależnień narkotykowych.

Narkomania wśród młodzieży zaczyna się od eksperymentowania.  Nie wszyscy wpadają w nałóg. Całe szczęście. Jednak każda inicjacja niesie ze sobą niebezpieczeństwo i może zakończyć się tragicznie. Dlatego tak ważne jest ustalenie, czy dana osoba rzeczywiście je zażywa i podjęcie radykalnych środków zapobiegających dalszemu rozwojowi tego śmiertelnego nałogu.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *