Bigoreksja – zaburzenia odżywiania częste u mężczyzn Poprzedni wpis Jak reagować na... Następny wpis Zatrucie alkoholowe –...

Bigoreksja, inaczej nazywana dysmorfią mięśniową, to zaburzenie w postrzeganiu własnego ciała. Polega ono na stałym braku satysfakcji ze swojego umięśnienia i dążeniu do możliwie jak najbardziej wysportowanej sylwetki. Ze względu na aktualne kanony piękna bigoreksja najczęściej dotyczy mężczyzn. Ich potrzeba zwiększania masy mięśniowej łączy się z częstym, wyczerpującym wysiłkiem fizycznym oraz restrykcyjną dietą. Bigorektycy dokonują ciągłych pomiarów swojego ciała oraz ustalania nowych rekordów w treningach siłowych oraz wydolnościowych.

Jakie są objawy bigoreksji?

Ze względu na dzisiejszy kult piękna, promowanie wysportowanych sylwetek i utożsamianie ich z nienagannym stanem zdrowia, bigoreksja przez długi czas pozostaje chorobą niezauważalną dla otoczenia. Wręcz przeciwnie – wiele osób wprost chwali czyjąś dyscyplinę w odżywianiu się, systematyczność treningową i dobrą kondycję. Dopiero z czasem można zauważyć, że ich treningi zyskują charakter kompulsywny. Chorzy na bigoreksję mężczyźni unikają kontaktów towarzyskich, zaczynając postrzegać je jako niepotrzebną stratę czasu kolidującą z planem treningowym. Obsesyjne dążenie do silnej, umięśnionej postury staje się priorytetem, któremu podporządkowywane są wszelkie inne aspekty życia, na przykład relacje rodzinne czy kariera zawodowa. Kompulsywny charakter zyskują także zachowania takie jak mierzenie mięśni, kontrola wagi oraz robienie zdjęć sylwetki.

O bigoreksję można podejrzewać osoby, które często i ciężko trenują mięśnie swojego ciała, a także długoterminowo stosują restrykcyjną dietę. Te dwie czynności to także najchętniej poruszane tematy rozmów przez bigorektyków. Można zauważyć, że stale postrzegają oni swoje ciała jako nieukończony, niewystarczająco dopracowany projekt. W konsekwencji unikają publicznego odsłaniania sylwetki, zakrywając ją ubraniami. Bigorektycy ciągle porównują się z innymi mężczyznami. Szukają możliwości do przezwyciężenia swoich ograniczeń za wszelką cenę, na przykład stosując sterydy. Smak i estetyka spożywanych przez nich posiłków nie ma znaczenia. Liczy się wyłącznie bilans energetyczny i zawartość składników odżywczych. Ściśle pilnują liczby i pór posiłków.

Bigoreksja i jej konsekwencje wobec życia chorego

Podobnie jak anoreksja, także bigoreksja ma negatywny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne człowieka. Zubożała dieta oparta na produktach o dużej zawartości białka i minimalnej zawartości tłuszczu, często w postaci syntetycznych odżywek, prowadzi do niedoborów żywieniowych. Może obciążać narządy wewnętrzne, zwiększając ryzyko niewydolności nerek i wątroby. Stosowane sterydy przyczyniają się do zaburzeń popędu płciowego, spadku stężenia androgenów (objawiającego się ginekomastią i atrofią jąder), utraty włosów i niskiego poziomu testosteronu. Niewłaściwa dieta zawierająca stosowane w nieumiejętny sposób syntetyczne odżywki zwiększa poziom cholesterolu we krwi i powoduje problemy skórne. Stosowane bez nadzoru i w nadmiarze sterydy grożą udarem mózgu, zaburzeniami rytmu serca i krążenia, a także bezpłodnością. Natrętne myśli krążące wokół sylwetki nierzadko prowadzą do stanów depresyjnych.

Nadrzędny cel w postaci idealnie umięśnionej sylwetki prowadzi do niemożliwości rezygnacji z treningu bez względu na okoliczności, na przykład chorobę. Naturalną konsekwencję takiego zachowania stanowi pogorszenie relacji z bliskimi. Bigorektycy doświadczają zaniku emocji, a jednocześnie wybuchów agresji. Ich stany depresyjne stanowią ryzyko prób samobójczych. Bigoreksja jest także niebezpieczna ze względu na indywidualną wytrzymałość i predyspozycje każdego organizmu. Chorym grozi ryzyko przetrenowania. Przekroczenie granic wydolności własnego organizmu może skutkować nie tylko niebezpiecznymi kontuzjami, ale również stałą utratą zdrowia.

Najczęstsze przyczyny bigoreksji

Presja piękna dotyczy nie tylko kobiet, ale również mężczyzn. Duży wpływ na postrzeganie własnego ciała przez mężczyzn mają media: filmy, reklamy oraz internet. Podczas gdy przekaz medialny nakłania kobiety do nienaturalnie smukłej sylwetki, mężczyznom wpajana jest wizja potężnego, umięśnionego ciała. Dotyczy to w szczególności młodych ludzi, którzy pragną wyglądać jak gwiazdy podziwiane przez ogół społeczeństwa. Często na bigoreksję chorują mężczyźni, którzy wcześniej z różnych powodów odstawali od kanonu piękna i w wyniku tego doświadczali braku akceptacji otoczenia. Poprzez atrakcyjny wygląd pragną zyskać wyższą rangę w relacjach społecznych. Mogą być to osoby, które miały wcześniej nadwagę, niedowagę albo trądzik. Wówczas to praca nad sylwetką kompensuje niską samoocenę i kompleksy. Dla wielu osób wyczerpujące treningi stanowią próbę rozładowania stresu, chęć odreagowania problemów w życiu prywatnym, na przykład w pracy, z rodziną czy w związku.

Leczenie bigoreksji

Dla osób podejrzewających bigoreksję u siebie lub swoich bliskich jest dobra wiadomość. Choroba ta ma wysokie szanse wyleczenia. W tym celu stosowana jest przede wszystkim psychoterapia, a w razie potrzeby również środki farmakologiczne. Szanse powodzenia w leczeniu bigoreksji w znacznym stopniu zwiększa zauważenie i przyznanie się do problemu przez chorego. Za pośrednictwem psychoterapii behawioralnej lub psychodynamicznej możliwe jest stopniowe korygowanie zniekształconego sposobu myślenia i zachowania bigorektyków. W ten sposób uczą się oni nowych, zdrowych nawyków, które umożliwiają wyrwanie się z pułapki uzależnienia.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *